Lepiej mieć belkę w oku, czy raczej
Z Belki wystrugać premiera?
A gdyby Belkę prezesem zrobić?
Bankowo mógłby uwierać

Czy w Parlamencie Belkę ustawić
formatu europejskiego?
Gdziekolwiek będzie, czy zawsze można
Mieć zaufanie do niego?

I kiedy przyjdzie ta ważna chwila,
Gdy zacznie się głosowanie,
Czy Belka będzie po dobrej stronie,
Czy znowu, niestety, na nie?

Czy przyzwyczaił się już kompletnie
Do wszechobecnych u nas draństw
Jak każdy leming nie widzi wcale
Potrzeby trwania wolnych państw?

Ekonomista ekonomicznie
Operować umie słowem
Szczególnie, gdy rozumie, co to za
Rzecz: ryzyko systemowe

Raźno z Cytryckim i Sienkiewiczem
W trzynastym rozmawiał roku,
Planując ministra finansów i
Ustawy zmianę – z zaskoku

Sześć lat później był już deklaracji
Ochoczym sygnatariuszem
Członkiem Koalicji Europejskiej
Komuszym mandatariuszem

Byli tam POpaprańcy, Lewica,
Chłopi, Petruści, Zieloni
Oczy zdziwiony ciągle przecierasz
To żart? Tynfa warci oni

Teraz jest POsłem i nadał członkiem
W samym Europarlamencie
Postępowego Nowo-Sojuszu
Sięgną poń w dobrym momencie

Gdy sytuacja wreszcie nabrzmieje,
Wśród socjalistów myśl błyśnie,
Na niego w końcu musza postawić
Ten członek mądrością tryśnie!

Pomysł nijaki wdraża w życie koncertowo
Państwa neutralnego światopoglądowo
Współtworząc niegdyś Neutrum Stowarzyszenie
Tak realizowała swe wielkie marzenie

O państwie bez kościoła, Boga i kapłaństwa,
moralności, cnoty, lecz pełnego zaprzaństwa
Kuta na cztery nogi, sprytną ma taktykę
Filozofię studiowała i bioetykę

Wykładała Społecznie Stosowne Nauki
Wyszły z jej klasy mołki i gender-nieuki
Maszerują dziś pewnie w strajkowych pochodach
Lżą, mięsem rzucając w tęczowych korowodach

Stając na czele Federacji na Rzecz Covid
Jak pandemia zarazi mnóstwo atrap kobit
Ponoć dla ich dobra chce Planowania Rodziny
Czyli jak kochać uczy nowe narodziny?

Nie, przecież po czasie mają mądrość w pigułce
Tego właśnie uczą w niejednej „gender” szkółce
Czego oko nie widzi, a ucho nie słyszy…
Los nasz gorszy będzie niż doświadczalnej myszy

Dekadę temu się wściekła i pomstowała,
Gdy katoliczka o niej prawdę powiedziała:
Że jest na liście płac lobby aborcyjnego,
Bierze żołd z koncernu antykoncepcyjnego

W czas wyborów wiedziała: z Rucha Palikota
Łatwiej ją wprost do Sejmu wybierze ciemnota
Pytasz, czy na pewno No wicka ummiała
Miała, nie miała, świetnie to zaplanowała

Wpadła na pomysł Świecznika Kryształowego
Nagrody dla utrwalaczy państwa świeckiego
O takich wyczynach słuch nigdy nie zagnie,
Może i ona trafi na świecznik w Lublinie

Ostatniego słowa jeszcze nie powiedziała
Jakoś o niej cicho, jednak na pewno działa
Za granicą wciąż z nóg zwalają nowiczoki
U nas wystarczą nowe Nowickiej wyskoki

03/01/2021

Gdy żądali aborcji
Chętnie podpisałem
Gdy płonęły kościoły
Nie protestowałem

Gdy kradli, mataczyli…
Nie, nic nie widziałem
Gdy posady dawali
Nie protestowałem

Gdy z tęczą do mnie przyszli…
Nie, wcale nie spałem.
Sami to rozumiecie,
Żonce dogadzałem

Gdy „Quo vadis” pytali
Ja inaczej patrzę
Dlatego im odparłem
Robimy w teatrze

Jesteśmy awangardą!
Nie czujesz naftaliny?
Za kasę twardą wlazłem
Głęboko w maliny

Nie pytaj mnie nachalnie
Jam od tego niezdrów
Czemu z prawego skręcam
W ten drugi, lewy rów

Gdy przyszli Walterowcy
Kuroniem aż czkali
Z miłości do rolników
Towar odbierali

Niech mi dziś nikt nie mówi
Jak kochać ojczyznę
Jacek mnie lepiej uczył
Nadal mam siwiznę

Po cóż mnie zapytał Bóg
Co rzec nie wiedziałem…
„Masz chamie złoty róg?”
…ja cały czas grałem

Były raz dwie Róże, a obie białogłowy,
choć sprawy tak różne zaprzątały ich głowy
Obie ponoć mądre, lecz niestety czerwone,
Ideologią zgubną po uszy skażone

Jedna to wojująca socjaldemokratka,
druga rys-to-kratka z partii cienkiego Radka
Obie za granicą nieustannie działały,
rządy w swoich państwach obalać próbowały

Pierwsza ostrzegała, że nie bierny fatalizm
(drugą zajmuje raczej zgubny materializm)
przewodnią jest rolą partii rewolucyjnej,
nie przekonała EROpoślicy naiwnej

Obie uważały: rząd wykończy ulica,
a jak sił nie stanie, pomoże zagranica
Ta Luksemburska niegdyś z zachwytu aż piała,
że Łódź rewolucyjnie tak cała kipiała

„Była ogniskiem ciągłych strajków, demonstracji,
walki z żołdactwem”, blokad, różnych perturbacji
Jarzmo kapitału miało być pokonane,
robotniczej masy potęgą stratowane.

Dziś tej drugiej się marzy krwawa rewolucja,
a pretekstem niby łamana Konstytucja
Z lubością stosują tamte metody walki
kobiet atrapy, lesby – nie żadne Westalki

„Najszybciej się człowiek nauczy, ucząc innych!”
Ile w tym czasie istot polegnie niewinnych?
Pierwsza teksty Marksa rozumiała opacznie,
druga sama myśleć chyba nigdy nie zacznie

„Socjalizmu zdrowego nie ma bez demokracji”
Thun ni w ząb nie kuma wyłożonych tak racji
Serwuje Trockiego i Lenina lekarstwo –
gorsze jest niż choroba, potworne to łgarstwo

„Wolność tylko dla członków partii, dla stronników,
choćby ich nawet było naprawdę bez liku,
NIE jest wcale wolnością!” – ta pierwsza wołała;
tylko pierwszą część zdania druga usłyszała

„Przemysł polski stał się wywozowym przemysłem
do Rosji” – co wcale nie jest dobrym pomysłem.
Druga Róża za Rosją chyba nie przepada –
za niemieckim panem mocno się opowiada

Kocha LGTBe, uchodźców – co źle wróży,
jej ustrój ideałem nie jest starszej Róży,
gdzie z „czystym sumieniem” wszyscy by się kochali,
nie wspominając wspólnoty węgla i stali

„Socjalizm czy barbarzyństwo?” – dziś pyta ciebie;
sama zdecydowała i jest w siódmym niebie.
Z czasem Różyczkę zetną, i się ją zasuszy,
jej słowa kłuć będą, długo raniąc twe uszy…

Róża Luksemburg & Jacek Kaczmarski in memoriam

Żyć albo może nie żyć?
Oto jest pytanie,
zadane przez Szekspira
jeszcze przed śniadaniem

dnia tego, kiedy poszedł
spróbować szczepionki,
a miał wpaść do dentysty
na zmianę koronki.

Korona jednak wcale
mu z głowy nie spadła;
„żona”, że dzwoni z Europy
nawet nie zgadła.

– Cześć, Robert, co u ciebie?
– Ech, co to za życie…
…Pamiętam, kiedy obaj
chaSSaliśmy w życie.

– Powiedz szczerze, Robercie,
czy Polską się szczycić?
– Ty wciąż o pierdołach,
a ja myślę o rzyci…

Kloss, Brunner, Stirlitz i Miller
Z każdego jest niezły „killer”
Wszystko to zacne nazwiska
To szczwane lisy, paniska

Z nich w Berlinie każdy bywał
Tam szkolenia swe odbywał
Grzali do Moskwy niektórzy
Po szmal – neseser nieduży

Najlepiej rozegrał to Kloss
Był taki pisany mu los
Pomimo z gapą munduru
Stał się bożyszczem tłumu

W zwycięstwo tak Brunner wierzył
Któż może wiedzieć, czy przeżył
Z ogniem stale Stirlitz igrał
Lecz ze Stalinem nie wygrał

Miller zaś to cwana gapa
Choć wygląda jak atrapa
Nieboszczki sztandar wynosił
Dziś z Brukseli prawdę głosi

Jesienią znów żółkną liście
Jak socjalista socjaliście
Kłamstwa te same ci powie
Slogany i pustosłowie

Orbana już krytykował
Nad Fideszem lamentował
Krytykuje nawet Tuska
Ideł to Buda Ruska

Zażarte dyskusje toczy
Tam, w Brukseli, w cztery oczy
Siedziała ta swołocz w kraju
Teraz się garnie do raju

Najlepiej podatkowego
Interesiku lewego
Raju lesbijek i gejów
A w Polsce – choćby Pociejów

Pomimo braku sztandarów
W pomysłach nie ma umiaru
On, jak to zwykle lewica,
Załatwi cię – będziesz kwiczał

Jak nie masz forsy nadmiaru
Wyjedż na saksy – do garów
Tu rynku ręka stanowcza
Ograbi cię, jesliś owca
(lub baran – hen, na manowcach)

Dość już Millerów, folksdojczów,
Dość tych plujących mołojców,
Dość mądrali, „oksfordczyków”
Dość tych wszystkich sprzedawczyków!